[HB]Winter's Night

posted on 28 Jan 2016 03:10 by irindel in Hummingbird directory Fiction

This entry is a part of Hummingbird Coffee Shop Project.

 

-------------------------------------------------

 

...หนาวแฮะ...

 

 

ธันว์นึกในใจยามสอดร่างเข้าไปใต้ผ้าห่มแล้วค้นพบว่าผืนผ้าหนานุ่มที่เคยอุ่นนั้นกลับเย็นเจี๊ยบไม่ต่างจากอุณหภูมิภายนอกที่ลดลงฮวบฮาบตั้งแต่เมื่อเช้า อากาศหนาวอย่างที่คนกรุงไม่ได้สัมผัสมาหลายปีดีดักทำให้ธันว์ต้องลงมือคุ้ยตู้เสื้อผ้าหาเสื้อหนาวที่ซุกไว้ก้นตู้ออกมาใช้งาน แต่เจ้าสเวตเตอร์สีกรมท่าตัวหนาก็ทำท่าว่าจะกันความหนาวเฉียบพลันนี้เอาไว้ไม่อยู่ บวกกับเตียงที่เย็นเจี๊ยบตั้งแต่ปลอกหมอนยันผ้าปูที่นอนแบบนี้ บรรณาธิการหนุ่มยังนึกไม่ออกว่าจะหาผ้าห่มสำรองที่ไหนมาเพิ่ม หรือเขาควรจะสวมเสื้อทับเข้าไปอีกชั้นดี

 

 

คำตอบมาพร้อมกับเสียงประตูห้องนอนที่เปิดเข้ามาโดยผู้บุกรุกไม่สนใจจะเคาะให้เสียเวลา ร่างสูงของกล้ารบชะงักกึกเมื่อเห็นว่าเจ้าของห้องยังตื่นอยู่ก่อนจะฉีกยิ้มกว้างให้

 

 

"คุณธันว์ยังไม่นอนเหรอครับ แหม พอดีเลย"

 

 

เจ้าของห้องยังไม่ทันได้ถามว่าอะไรที่พอดี กล้ารบก็โยนหมอนใบโตที่หอบมาลงไปบนเตียงดังปุตามด้วยตวัดผ้าห่มผืนหนาที่เจ้าตัวลากติดมือมาด้วยทับลงไปบนผ้าห่มของเขาอีกที ปิดท้ายด้วยการถือวิสาสะสอดร่างเข้ามาใต้ผ้าห่มบนเตียงเขาโดยไม่รอคำอนุญาตแต่อย่างใด

 

 

"วันนี้บอกแล้วไงว่าไม่ได้ พรุ่งนี้มีประชุม" ธันว์ทำเสียงเข้มงวดใส่เจ้าโกลเด้นรีทรีฟเวอร์ที่นอนกระดิกหางดิ๊กๆ(ถ้ามีน่ะนะ)อยู่ข้างตัว ถึงเขากับกล้ารบจะเรียกได้ว่า"อยู่ด้วยกัน"อย่างค่อนข้างจะเป็นทางการแล้ว แต่กล้ารบก็มีห้องนอนแยกต่างหาก นานๆทีถึงจะอพยพมานอนห้องเดียวกันเมื่อเขาอนุญาต(และส่วนมากมักจะไม่ได้หลับ) ถึงกล้ารบจะกระเง้ากระงอดบ้างเวลาโดนเขาอ้างว่า "พรุ่งนี้ติดประชุม" รัวๆติดๆกันเป็นอาทิตย์ แต่เจ้าตัวก็เชื่อฟังเป็นอันดี ไม่เข้ามาวุ่นวายอะไร

 

 

"ก็มันน้าวววววว หนาวววววว นี่ครับคุณธันว์" เจ้าตัวดีแกล้งตีหน้าโศกขัดกับนัยน์ตาที่เป็นประกายริกๆนั่น

 

 

"เขาว่ากันว่าหนาวเนื้อห่มเนื้อจึงหายหนาว...หนาวรักห่มรัก..." กล้ารบเริ่มครวญเพลงประกอบจนธันว์ต้องยกมือขึ้นห้าม กำลังอ้าปากจะไล่อาคันตุกะไม่ได้รับเชิญให้กลับห้องไป ผู้บุกรุกก็รีบชี้แจง

 

 

"ผ้าห่มผมกับคุณธันว์มีคนละผืน ไม่พอหรอกครับ ถ้าเอามาซ้อนกันอย่างนี้ก็อุ่นพอดี ไม่เชื่อก็ลองดูสิครับ" ไม่พูดเปล่า เจ้าตูบร้อยเล่ห์จัดแจงตวัดผ้าห่มที่ซ้อนกันสองผืนขึ้นคลุมตัวของธันว์ด้วย ถึงไม่อยากจะยอมรับ แต่มันก็อุ่นขึ้นกว่าเดิมมากทีเดียว ธันว์ถอนหายใจยาวเฟื้อยก่อนจะตีหน้าเคร่งมองเจ้าตูบที่มองหน้าเขาตาแป๋วอยู่ และราวกับจะรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ เด็กหนุ่มก็หัวเราะเบาๆในลำคอเอื้อมมือมารั้งให้เขาเอนตัวลงนอนข้างๆอย่างนุ่มนวล

 

 

"ผมรู้ครับ แค่นอนเฉยๆ ห้ามทำอะไรมากกว่านั้นใช่มั้ยครับ"

 

 

"รู้ก็ดีแล้ว ราตรีสวัสดิ์นะ กล้า" เพราะเข็มสั้นของนาฬิกาบนผนังเลยเลขสองมามากแล้ว ธันว์จึงไม่อยากเสียเวลาแงะเอาเจ้าตูบออกจากเตียงอีก เขาจึงชิงตัดบท ทิ้งศีรษะลงบนหมอน หันหน้าออกนอกเตียงแล้วขยับผ้าห่มให้กระชับรอบตัว

 

 

"ราตรีสวัสดิ์ครับ คุณธันว์ของผม" เตียงยวบยาบเมื่ออีกฝ่ายชะโงกเข้ามากระซิบเสียริมหูราวกับกลัวเขาจะไม่ได้ยิน ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดเข้ามาในหูยามอีกฝ่ายจรดริมฝีปากลงมาประทับรอยจุมพิตไว้บนใบหูอย่างแผ่วเบา แล้วก็ถอยกลับไปยังอีกฟากหนึ่งของเตียงอย่างเชื่อฟัง

 

------------------------------------------------

 

...ก็ยังหนาวอยู่ดีแฮะ...

 

 

หลังจากพลิกกระสับกระส่ายไปมาอยู่นานธันว์ก็ค้นพบว่าอากาศหนาวคราวนี้รุนแรงกว่าที่คิดไว้ ทั้งๆที่ปิดหน้าต่างก็แล้ว ไม่เปิดพัดลม ใส่เสื้อกันหนาว แถมยังอยู่ใต้ผ้าห่มสองชั้น แต่ไอเย็นกลับคืบคลานลอดผ่านใต้ผ้าห่มเข้ามา แทรกตัวไปตามสาบเสื้อ ชอนไชเข้าไปซอกรูของเสื้อไหมพรม แผ่ขยายไปทั่วร่างกายจนรู้สึกหนาววูบๆอยู่ในอกแบบที่รู้ตัวดีว่าขืนปล่อยให้ตัวเองนอนแบบนี้ไปทั้งคืน พรุ่งนี้คงได้ไข้ขึ้น น้ำมูกไหล ไอจาม โดนหวัดรับประทานเรียบร้อยแน่นอน

 

 

ครั้นจะลุกไปหาเสื้อมาใส่ทับอีกตัว ก็เกรงใจเจ้าลูกหมาที่บัดนี้นอนหลับหายใจฟี้ๆเป็นจังหวะอยู่ข้างๆ ปกติกว่ากล้ารบจะได้นอนก็ปาเข้าไปตีสองตีสาม แถมยังต้องตื่นเช้ามาทำอาหารเช้า เตรียมเสื้อผ้า ส่งเขาไปทำงานอีก (ถึงธันว์จะยืนยันว่าไม่ต้องจนปากเปียกปากแฉะ แต่กล้ารบก็ทำหูทวนลมจนเขาเลิกบ่นไปเอง) ธันว์เลยไม่อยากให้อีกฝ่ายต้องสะดุ้งตื่นแล้วนอนหลับไม่สนิท แต่จะให้นอนหนาวอยู่อย่างนี้ทั้งคืนมันก็...

 

 

ยังไม่ทันที่เขาจะตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรดี จู่ๆก็โดนแขนคนที่ให้สัญญาว่าจะไม่ทำอะไรเกินเลยไปกว่านอนร่วมเตียงโอบมารอบตัวเขาแถมยังลากเข้าไปเสียจนแผ่นหลังของเขาแนบไปกับเนื้อตัวที่อุ่นเหมือนก้อนถ่านนั่น กักขังตัวของเขาไว้ในวงแขน พอหายตกใจธันว์ก็เริ่มดิ้นยุกยิก ส่งเสียงดุอีกฝ่ายเบาๆ

 

 

 

"กล้า... ปล่อย..."

 

 

 

แทนคำตอบ เจ้าลูกหมาตัวโตส่งเสียงครางอือๆฟังไม่ได้ศัพท์แถมยังรัดร่างเขาแน่นไปกว่าเดิม แต่มือไม้ไม่ได้ซุกซนอย่างที่เคยทำ หลังจากฟังเสียงหายใจเข้าออกที่ดังเป็นจังหวะสม่ำเสมออยู่สักพัก ธันว์ก็สรุปได้ว่า เจ้าหมาบ้านี่มันดันหลับไปโดยเอาเขาเป็นหมอนข้างไปแล้วเรียบร้อยโรงเรียนกล้ารบ

 

 

 

 

...เขาบอกตัวเองว่าเป็นเพราะมันดึกมากแล้ว และเขาก็ง่วงมากแล้วด้วย...

 

 

 

 

 

...เขาก็เลยขี้เกียจจะดิ้นออกไปจากอ้อมกอดของเจ้าลูกหมานี่...

 

 

 

 

...ไม่ได้เป็นเพราะไออุ่นจากตัวอีกฝ่ายที่ถ่ายทอดผ่านผิวกาย ขับไล่ความหนาวยะเยือกไปจนเขาเริ่มเคลิ้มหรอกนะ...

 

 

 

 

... แล้วก็ไม่ได้เป็นเพราะเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะเบาๆกับลมหายใจอุ่นๆนั่นด้วยที่กล่อมเขาจนหลับไป...

 

 

 

 

...ไม่ได้รู้สึกว่า นอนแบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะ...

 

 

 

...ไม่ได้รู้สึกแบบนั้นเลยสักนิดเดียว...

 

 

THE END

 

--------------------------------------------------------------------

 

ฮาาาายยยยยย เอฟวรี่บอดี้ยยยยยยย... ยังอยู่ดีมีสุขกันมั้ยคะ? สวัสดีปีใหม่นะคะ ขอให้มีความสุขกันมากๆ ช่วงนี้อากาศหนาวยะเยือกสะอกสะใจอิชั้นมากค่ะ ล้างชามมือเป็นน้ำแข็งอยู่ดีๆ เจ้ากล้าก็แวะมาสะกิด เลยขออัพฟิคเฉพาะกิจสักหน่อย แต่ไม่ได้เขียนคู่นี้มานานมาก ขอสารภาพค่ะว่าจำรายละเอียดอะไรไม่ค่อยได้เลย //พรากกกก

 

ไทม์ไลน์ของฟิคนี้ก็น่าจะหลังจากเจ้ากล้าหอบผ้าหนีตามไปเป็นอีแจ๋วอยู่บ้านคุณธันว์ได้นานพอสมควรแล้วล่ะค่ะ ถึงจะอยู่ร่วมห้อง(หอ)กันแล้ว แต่ก็ยังแยกกันนอน ยกเว้นวันพิเศษที่นานน้านนนนนนจะมีกะเขาซะที (คิดว่าสำหรับคุณธันว์ที่ไม่ได้ชอบกิจกรรมเข้าจังหวะมากเท่าไหร่แต่ต้องโดนหนุ่มไฟแรงอย่างเจ้ากล้าตื๊อบ่อยๆคงสรุปว่า นอนห้องเดียวกัน=มีsex เลยไม่ค่อยยอมให้เจ้ากล้าเข้าห้อง)

 

เคยอ่านเจอจากหนังสือเล่มนึง + กับที่แม่เคยเล่าว่า ภรรยาเคยขอให้สามีกอดแบบเหมือนพ่อกอดลูก พี่กอดน้อง แบบต้องการกำลังใจ ปรากฏว่าคุณสามีไม่เข้าใจ เพราะถ้าเข้าไปกอดนี่คืออยากจะมีอะไรด้วยเท่านั้น....

 

 

...ทำไมช่างไร้ความโรแมนติกขนาดนี้นะ ผู้ชายในชีวิตจริงเนี่ย...

 

 

...แต่เนื่องจากเจ้ากล้าเป็นผู้ชายในนิยาย แถมติดคน ชอบนัวเนียเหมือนน้องหมา จริงๆบางทีก็แค่อยากนอนกอดคุณธันว์เหมือนคนรักกันเขาทำกันบ้างก็แค่นั้นล่ะครับ หงิงๆ (แต่ถ้าคุณธันว์อยากได้มากกว่านั้น ไอ้กล้าก็ยินดีจัดให้ครับ)

 

แล้วพบกันใหม่ค่ะ