Fiction A La Carte

This entry is a part of Cubicschool Project.

--------------------------------------------

"ค่ำนี้คุณคิโยโนบุว่างมั้ยคะ?" คำถามจากหญิงสาวข้างตัวทำให้ชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นมองอย่างประหลาดใจ ตั้งแต่คบกันมาน้อยครั้งนักที่หญิงสาวจะเป็นฝ่ายชวนเขาไปไหนมาไหน ริมฝีปากของชายหนุ่มจึงคลี่ออกเป็นรอยยิ้มจางต่างกับดวงตาที่พราวระยับขึ้นอย่างที่คนใกล้ตัวเริ่มรู้ทันแล้วว่าคงจะถูกแหย่ หรือไม่ก็ถูกแกล้งอะไรสักอย่าง

"จะชวนผมไปเดทหรือครับ?"

ใบหน้าของหญิงสาวแดงระเรื่อขึ้นเล็กน้อยยามเธอตอบเขาด้วยน้ำเสียงหัวเราะๆว่า

"จะว่าอย่างนั้นก็ได้ค่ะ คือ...เอ่อ... อยากจะชวนคุณคิโยโนบุไปงานลอยกระทงด้วยกันหน่อยน่ะค่ะ"

กว่าจะรู้ตัวอีกที ชายหนุ่มก็มายืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนจำนวนมหาศาลที่เดินเบียดเสียดกันไปมา เสียงพูดคุย เสียงหัวเราะดังกระหึ่มอยู่รอบตัวราวกับเปิดลำโพงเครื่องเสียงระบบรอบทิศทางเสียดังสุด ชายหนุ่มกวาดตามองเรื่อยไปตั้งแต่สายไฟที่มีหลอดไฟเล็กๆสีสันแพรวพราวห้อยระโยงระยางจากเสาต้นหนึ่งไปยังเสาอีกต้นหนึ่งหรือไม่ก็ต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ใกล้ๆ รถเข็นขายสารพัดอาหารคาวหวานจอดกันเรียงรายรอให้ผู้คนที่เดินผ่านไปมาแวะซื้อหาเติมเต็มกระเพาะอาหารให้อิ่มหนำ

ถึงจะโกลาหล เต็มไปด้วยเสียงดังระเบ็งเซ็งแซ่ ไม่ใช่บรรยากาศอย่างที่เขาชอบเลยสักนิด... แต่อย่างน้อยบนใบหน้าของทุกคนที่เดินผ่านไปมานั้นล้วนมีรอยยิ้ม และความสุขฉายชัดออกมาทางแววตาทำให้บรรยากาศทั่วไปดูรื่นรมย์ขึ้นมาบ้าง คนชวนเขามาจูงมือพาเขาลัดเลาะฝ่าฝูงชนไปจนถึงสระน้ำขนาดใหญ่ได้ในที่สุด และหลังจากเบียดเสียดผู้คนเข้าไปจนถึงขอบบ่อได้ หญิงสาวก็ทรุดตัวลงนั่ง ถือกระทงไว้ในมือ ยกขึ้นจรดหน้าผากแล้วพนมมืออธิษฐานอะไรบางอย่าง จากนั้นก็ทำท่าจะหย่อนกระทงใบตองใบน้อยที่ทำมาจากบ้านลงน้ำ แต่ใครคนหนึ่งก็ส่งเสียงเอะอะมาจากทางข้างหลังเขาเสียก่อน

"เอ้าๆ แม่หนู ไม่ลอยพร้อมกับแฟนล่ะ วันลอยกระทงทั้งที"

เอมิกาชะงัก หันมาส่งยิ้มแห้งๆให้เขา ชายหนุ่มเลยตกกระไดพลอยโจนคุกเข่าลง มือเรียวเอื้อมมือไปแตะกระทงใบน้อยก่อนจะผลักมันให้ลอยออกไปยังใจกลางสระด้วยกัน พอทั้งคู่ลุกขึ้นยืนแล้วเบียดผู้คนกลับออกมายังทางเดินอีกรอบได้ หญิงสาวก็เหลือบตาขึ้นมองเขาพลางส่งยิ้มแหยๆให้อย่างรู้สึกผิด

"ขอโทษนะคะที่ไม่ได้ชวนให้ลอยด้วยกันตั้งแต่แรก เผื่อว่าอาจจะขัดกับเอ่อ...ความเชื่อของคุณคิโยโนบุน่ะค่ะ"

"ไม่เป็นไรหรอกครับ" ชายหนุ่มยิ้ม เขายกมือขึ้นมาแตะปอยผมที่หลุดร่วงลงมาเคลียอยู่ข้างแก้มหญิงสาวตอนที่เบียดกับผู้คนกลับขึ้นไปไว้ที่เดิมอย่างเบามือ "ผมไม่ได้เคร่งครัดอะไรขนาดนั้นหรอกนะครับ ที่ญี่ปุ่นเองก็มีการลอยโคมเหมือนกันครับ ถึงจะเป็นคนละจุดประสงค์กับที่เมืองไทยก็ตาม..."

"ที่ญี่ปุ่นก็มีประเพณีแบบนี้ด้วยหรือคะ?" หญิงสาวทำท่าสนอกสนใจขึ้นมาทันที หลังๆมานี้หัวข้อสนทนาของเธอกับเขามักจะวนเวียนอยู่กับเรื่องประเพณีวัฒนธรรมของทั้งสองชนชาติอยู่บ่อยครั้งจนเขาเริ่มจะชินกับการอธิบายเรื่องต่างๆเกี่ยวกับญี่ปุ่นให้หญิงสาวฟัง

"ครับ ในเทศกาล..." ชายหนุ่มเริ่มอธิบาย แต่ทันใดนั้นเอง...

...วี้ดดดดดดด ปัง! ปัง! ปัง!....

เสียงหวีดแหลมยาวนำมาก่อนตามด้วยเสียงระเบิดดังลั่นเรียกความสนใจจากฝูงชนที่กำลังเดินขวักไขว่กันถ้วนหน้า ทุกคนแหงนหน้าขึ้นมองท้องฟ้าโดยอัตโนมัติ

ท้องฟ้าสีดำสนิทดุจผ้ากำมะหยี่กลายเป็นฉากหลังของดอกไม้ไฟสีสันเจิดจ้าที่ผลัดกันแวะเวียนพุ่งขึ้นไปแต่งแต้ม ตรงนั้นที ตรงนี้ที ไม่ขาดสายจนเหมือนดอกไม้ทั้งทุ่งเบ่งบานไล่ๆกันอยู่บนท้องฟ้า ชายหนุ่มเหลือบมองคนข้างตัว ก็เห็นฝ่ายนั้นยืนจ้องมองลีลาของพลุดอกไม้ไฟเป๋งไม่ผิดอะไรกับเด็กเล็กๆที่พ่อแม่อุ้มขึ้นขี่คอดูอยู่โดยรอบ

"ชอบดอกไม้ไฟมากเลยสินะครับ"

"ค่ะ" เธอหันมายิ้มให้เขาก่อนจะหันกลับไปมองพลุสีทองอร่ามที่แผ่กระจายเต็มท้องฟ้า

"ถึงมันจะคงอยู่แค่ช่วงสั้นๆ แต่ก็งดงาม... แล้วก็ทำให้ทุกคนมีความสุขได้ในชั่วพริบตาที่มันคงอยู่น่ะค่ะ"

เพราะมัวแต่จ้องมองดอกไม้ไฟเบื้องบน หญิงสาวจึงไม่ได้เห็นแววตาที่ไหวระริก และรอยยิ้มที่จุดขึ้นที่มุมปากของอีกฝ่าย

"ไม่เหมือน'เรื่องของเรา' ใช่มั้ยครับ"

หญิงสาวมัวแต่จดจ่ออยู่กับพลุสลับสีบนท้องฟ้าจึงเผลอตอบสิ่งแรกที่แวบเข้ามาในหัวไปโดยอัตโนมัติ

"ไม่หรอกค่ะ... เรื่องของเราจะไปสั้นขนาดนั้นได้ยังไงกันคะ..."

มารู้ตัวว่าหลงกลอีกฝ่ายเข้าไปแล้วเต็มเปาก็ตอนที่ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆแล้วก้มลงมากระซิบที่ริมหู

"ดีใจจังครับที่ได้ยินเอมพูดแบบนี้"

 "เหยื่อ"ที่ก้าวพลาดติดกับดักไปแล้วเรียบร้อยทำอะไรได้ไม่ได้นอกจากยืนหน้าตาแดงก่ำ ค้อนชายหนุ่มที่ยืนกลั้นขำจนตัวสั่นอยู่ข้างๆเข้าให้หนึ่งวงก่อนจะพึมพำอุบอิบว่า

"จู่ๆวกมาเข้าเรื่องนี้ได้ยังไงกันคะเนี่ย คุณคิโยโนบุ!"

THE END

----------------------------------------------------------------

กระทงของครูเอมปีนี้ค่ะ

-------------------

หมายเหตุ

1. ไหนว่าไม่มีเวลาเขียน... แล้วไอ้ที่ปั่นมาเป็นวรรคเป็นเวรนี่อะไร...
2. ก็งานเข้า แถมโดนแตนต่อย ปวดสิ้นดี อยากได้ฟิคน้ำตาลหกหมดไร่อ้อย แต่หายากเหลือเกิน เลยปั่นเองซะเลย (สรุปคืองานเข้าจนสติแตกออกมาเป็นฟิคได้หนึ่งตอน 555)
3. ปั่นฟิคผีไม่ทันค่ะ แง้.... เอาไว้หายปวดแผลโดนต่อยก่อนนะคะ ค่อยมาเขียนต่อ
4. เปลี่ยนธีมแล้ว กด F5 โลด รับฤดูใบไม้ร่วง (แต่สีเพี้ยนยังไงไม่รู้บอกไม่ถูก)
5. ขอเป็นISนะคะ คาดว่าบุคลิกพี่คิโยคงผิดตรึม รีบเขียน รีบปั่นสุดๆ ขออภัยนะคะ (แต่ส่งมาแก้ทีหลังได้ค่ะ) เปลี่ยนเป็นSSแล้วค่ะ
6. ไว้พบกันใหม่ค่า งานเข้าๆ ระเบิดๆ แอร้ยยยย /(>[]<)\