[HB]Pocky Day

posted on 11 Nov 2014 23:28 by irindel in Hummingbird directory Fiction
This entry is a part of Hummingbird Coffee Shop Project.
 
 
---------------------------------------------------------------------
 

 
"คุณธันว์คร้าาาบบบบบ ลาเต้ร้อนชงด้วยรักจากใจมาแล้วคร้าบบบบ"

 
 
หลังจากมาเป็นลูกค้าอยู่ที่ร้านได้หลายเดือน ตอนนี้แค่บรรณาธิการหนุ่มเดินเข้ามาในร้าน ลาเต้ร้อนๆหนึ่งแก้วก็จะร่อนจากเคาน์เตอร์มาถึงโต๊ะโดยไม่ต้องสั่งด้วยฝีมือของคนที่คนทั้งร้านก็รู้ว่าใคร ปกติแล้วหลังจากเสิร์ฟเครื่องดื่มประจำให้แล้ว พนักงานเสิร์ฟเฉพาะกิจที่เจาะจงบริการแต่ลูกค้าคนนี้คนเดียวก็จะร่ายเมนูพิเศษประจำวันของร้านห้ลูกค้าตัดสินใจ แต่วันนี้นอกจากกาแฟร้อนหอมกรุ่นในถ้วยกระเบื้องเนื้อบางแล้วยังมีจานขนมเล็กๆแถมมาให้ด้วย ธันว์เกือบจะหลุดปากถามออกไปว่าเป็นเมนูทดลองเมนูใหม่ของทางร้านให้เขาเป็นหนูลองยาอีกแล้วหรืออยู่แล้วตอนที่เห็นชัดๆว่าขนมหวานที่เรียงตัวอยู่ในจานขนมใบเล็กนั้นคืออะไร
 

 
"ป๊อกกี้?" ธันว์กระพริบตาปริบ เจ้าแท่งยาวคืบหนึ่งเคลือบช็อคโกแลตนั้นถึงจะยาวไม่เท่า อ้วนผอมต่างกันไปบ้าง แต่มองยังไงก็จัดอยู่ในวงศ์ขนมหวานยอดฮิตดังกล่าวแน่นอน


 
"วันนี้วันป๊อกกี้ เดย์ครับ ทางร้านเลยสมนาคุณให้ลูกค้าฟรีครับ" พนักงานเสิร์ฟยิ้มหวาน... หวานจนน่าขนลุก ธันว์เหลือบมองรอยยิ้มนั่้นอย่างหวาดระแวงก่อนจะหยิบเจ้าป๊อกกี้แบบโฮมเมดขึ้นมาแท่งหนึ่ง
 

 
"ไม่ได้เคลือบยาพิษไว้แน่นะ" นัยน์ตาสีเข้มหลังกรอบแว่นเหลือบมองเด็กหนุ่มที่ยืนยิ้มแป้นอยู่ข้างโต๊ะอย่าง(แสร้งทำเป็น)ไม่ไว้ใจนัก

 
"ยาพิษไม่ได้เคลือบครับ เคลือบแต่ยาเสน่ห์ ให้คุณธันว์หลงรักผมมากขึ้น มากขึ้น ทุกวันไงครับ" กล้ารบตอบทันควันเหมือนเตรียมโพยมาท่องไว้แล้ว ธันว์ได้แต่ส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ แต่พอจะหยิบแท่งขนมใส่ปาก กล้ารบก็ร้องห้าม
 

 
"เดี๋ยวครับ คุณธันว์ ป๊อกกี้มันกินแบบนั้นไม่ได้ครับ มันต้องกินแบบนี้" พูดจบเด็กหนุ่มก็ถือวิสาสะหยิบขนมจากจานบนโต๊ะมาคาบปลายด้านหนึ่งไว้ แล้วยื่นหน้าเข้ามาเสียเกือบชิดจนธันว์ต้องใช้มือยันหน้าเด็กหนุ่มออกไป
 
 

 
"ทำอะไรของนายน่ะ" พอได้ยินเสียงดุๆของธันว์ กล้ารบก็แสร้งทำหน้าม่อย เอาขนมออกจากปากแล้วตอบว่า
 

 
 
"ก็คัดเค้าบอกว่าคนเป็นแฟนกันต้องกินป๊อกกี้จากคนละด้านให้มาจุ๊บกันพอดีไงครับ"
 
 

 
 
"กลางร้านเนี่ยนะ?" ธันว์เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง
 

 
 
"แปลว่าถ้าในห้องหับมิดชิด คุณธันว์จะโอเคใช่มั้ยครับ?" กล้ารบทำตาเป็นประกายวิบวับขึ้นมาในทันที ธันว์ถอนหายใจเฮือกกับการตีความเข้าข้างตัวเองอย่างน่าไม่อายของอีกฝ่ายก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงกลั้วหัวเราะ
 

 
"จะที่ไหนก็ไม่โอเคทั้งนั้นแหละ เดี๋ยวขอไข่คนสักจานนะ ไปทำงานได้แล้ว เดี๋ยวโดนเจ้าของร้านเขาว่าเอาหรอก"
 
 

 
"คุณธันว์ใจร้าย" คนตัวโตทำเสียงหงุงหงิงตัดพ้อต่อว่าเหมือนตัวเองเป็นเด็กเล็กๆก่อนจะเดินป่องๆจากไป ธันว์อดส่ายหน้าอย่างอ่อนใจระคนขำไม่ได้ หลังๆมานี่เวลาโดนเขาขัดใจ ไม่ยอมตามใจบ่อยๆเข้า นอกจากมุกหมาหงอยที่เจ้าตัวงัดมาใช้บ่อยๆแล้ว กล้ารบยังพัฒนามาเป็นการตัดพ้อด้วยประโยคดังกล่าวหลายต่อหลายครั้งโดยไม่สนว่ามันแสนจะไม่สมกับตัวเอาเสียเลย
 

 
 
กลัารบไม่โผล่มาให้เห็นอีกเลยตลอดช่วงสาย ธันว์ใช้ช่วงเวลาอันแสนสงบปราศจากคนกวนใจไปกับการอ่านและตอบอีเมล์ในไอแพดจนได้เวลาอันสมควรเขาก็เก็บของ ลุกไปจ่ายเงิน เดินออกจากร้านไปได้ไม่กี่ก้าวก็เห็นร่างสูงโย่งของกล้ารบเดินเที่ยวไล่แจกใบปลิวร้านให้คนที่เดินผ่านไปมา
 
 

 
"สวัสดีคร้าบ คุณพี่คนสวย วันนี้ร้านเรามีโปรโมชั่นแถมป๊อกกี้ให้สวีทหวานกับคุณแฟนฟรีนะครับ อาหารเราก็อร่อย ขนมเราก็เริ่ด ไม่สนใจแวะเข้ามาชิมหน่อยเหรอครับคุณพี่... ยังไม่มีแฟนก็ไม่เป็นไรครับ ร้านเรามอบโอกาสทองให้บอกรักคนที่แอบชอบด้วยป๊อกกี้ได้ครับ โอกาสดีๆแบบนี้ไม่สนใจลองของดูหน่อยหรือครับคุณพี่ เผื่อหนาวนี้จะได้มีใครไว้อุ่นใจนะคร้าบบบบบบ"
 
 

 
ชายหนุ่มสาวเท้าเดินไปหยุดอยู่ด้านหลังของอีกฝ่ายเงียบๆ รอจนถนนเล็กๆนั้นไร้คนเดินผ่านไปมา รอจนเด็กหนุ่มหันกลับมาเจอเขา
 
 

 
"อ้าว คุณธันว์ ยังไม่กลับออฟฟิศอีกเหรอครับ? ให้ผมแว้นซ์ไปส่งมั้ยครับ?"
 
 

 
 
"กล้า อ้าปากหน่อยสิ"
 

 
 
"เอ๋?" ถึงจะงง แต่กล้ารบก็อ้าปากตามที่โดนสั่งแต่โดยดี แท่งขนมหวานถูกสอดเข้ามาในปาก กล้ารบงับแท่งขนมไว้อย่างงงๆ มองอีกฝ่ายที่ส่งขนมอีกครึ่งแท่งที่เหลือเข้าปากตัวเอง
 

 
 
"แบบนี้คงได้สินะ" ธันว์พูดเพียงแค่นั้นแล้วก็เดินจากมา เขาไม่ได้หันกลับไปมอง และกล้ารบก็ไม่ได้ตามมา
 
 

 
 
ธันว์รู้ว่ากล้ารบจะเข้าใจ เหมือนที่เขาเข้าใจ
 
 
 

 
 
สุดท้ายแล้วมันไม่ใช่เรื่อง วันที่อุปโลกน์ขึ้นมา ไม่ใช่เรื่องขนมหวาน ไม่ใช่เรื่องความเชื่อธรรมเนียมปฏิบัติที่น่าขำอะไรนั่น
 
 
 
 
 
แค่อยากให้รู้ว่ารัก...
 
 

 
 
แค่อยากให้มีช่วงเวลาพิเศษในความสัมพันธ์...
 
 

 
 
แค่อยากให้วันธรรมดาๆมีเรื่องให้หัวใจพองโตด้วยความสุขขึ้นมาอีกนิด
 
 

 
 
แค่อยากให้อีกฝ่ายมีความสุขกับการเป็นที่รักของใครสักคน...
 
 

 
 
...ก็แค่นั้น...
 
 
 
THE END
 
------------------------------------------------------------
 
ปัดฝุ่นหยากไย่ออกจากบล็อก เขย่าเกลือให้ร่วงจากไห... ช่วงนี้ไม่ว่าง โดนจิกให้ทำแผนทัวร์เกาหลีให้ท่านแม่กับคุณน้องอยู่ แต่ทนไม่ไหว เห็นเขาอัพฟิคป๊อกกี้เดย์แล้ว ขอแจมบ้างงงงงง คิดถึงคู่นี้ยยยยยยยยยยยยยยยยยย์
 
 

 
เนื่องจากยังไม่ได้วางไทม์ไลน์ เลยยังไม่แน่ใจว่าช่วงนี้ความสัมพันธ์ของสองคนนี้จะไปถึงขั้นไหนกันแล้ว เอาเป็นว่าประมาณกึ่งๆAUไปก่อนละกันเนอะ (//โดนท่านอากิตรบ)
 

 
พยายามทรงคุณธันว์ให้เป็นคุณลุงที่มีชั้นเชิงไว้ลายแบบลุงๆหน่อย ไม่เคะมาก ไม่รู้ว่าสำเร็จมั้ย oTL"" ยากจัง ทำไมไม่ลื่นเหมือนครูเคนเลยง่ะ.... รบกวนท่านอากิ @aki657 เช็คคาร์ด้วยจะเป้นพระคุณยิ่งเจ้าค่ะ
 
 

 
ตอนจบแลดูออกทะเลชอบกล แต่มันดึกแล้ว ตาจะปิดแล้ววววว ไม่ถึงฝั่งก็ช่าง //อ้าว! คือสรุปว่าลุงแกเข้าใจว่ามันไม่ได้เกี่ยกับพิธีกรรมป๊อกกี้เดย์อะไรนั่นหรอก เจ้ากล้ามันแค่หาโอกาสบอกรักลุงแค่นั้นแหละ ความสัมพันธ์มันก็ต้องเติมความหวานให้กันบ้าง เดี๋ยวจืดจางไปก็แย่น่ะสิ (คุณธันว์น่ะแหละครับที่จืด ของผมน่ะหวานขึ้นทุกวั้น ทุกวัน จนเบาหวานขึ้นแล้วเนี่ย //น้องกล้าวอยส์)
 
 

 
เดี๋ยวก่อนนะ ส่งแม่กับน้องไปเกาหลีก่อนนะ แล้วเราจะมาทลายไหดอง //มุ่งมั่น!!!
 

 

Comment

Comment:

Tweet